قانون ملی شدن موسسات بیمه و موسسات اعتباری مصوب مجلس آبان ماه ۱۳۵۸

قانون ملی شدن مؤسسات بیمه و اعتباری، مصوب آبان ۱۳۵۸، با هدف حمایت از بیمه‌گزاران و توسعه صنعت بیمه، کلیه مؤسسات بیمه داخلی را ملی اعلام کرد.

این قانون پروانه نمایندگی‌های خارجی را لغو و ساختارهای مدیریتی جدیدی شامل مجامع عمومی و هیئت مدیره‌های مشترک با حضور وزرای اقتصادی و نمایندگان بیمه مرکزی را تعیین کرد. همچنین، اختیارات مدیران عامل و مقررات استخدامی کارکنان تابع قوانین جدید و مصوبات دولت شد و شرکت‌های پس‌انداز و وام مسکن نیز مشمول قانون ملی شدن بانک‌ها گردیدند.

ماده 1 - به منظور حفظ حقوق بیمه‌گزاران و گسترش صنعت بیمه در سراسر کشور و گماردن بیمه به خدمت مردم از تاریخ تصویب این قانون کلیه مؤسسات بیمه کشور ضمن قبول اصل مالکیت مشروع مشروط، ملی اعلام می شود.

ماده 2 - پروانه فعالیت نمایندگی های مؤسسات بیمه خارجی در ایران لغو میشود و بیمه مرکزی ایران ترتیب تصفیه عملیات نمایندگی های مذکور را به هر نحوی که مقتضی بداند خواهد داد.

ماده 3 - به جای مجامع عمومی مؤسسات بیمه، مجمع عمومی مشترکی متشکل از وزیر امور اقتصادی و دارایی، وزیر بازرگانی و وزیر بهداری و بهزیستی - وزیر مشاور و سرپرست سازمان برنامه و بودجه وزیر کار و امور اجتماعی خواهد بود.

مقالات مرتبط

قانون اداره امور شرکت های بیمه مصوب مجلس ۱۳۶۷/۰۹/۱۲

ماده 4 - به جای هیأت مدیره مؤسسات بیمه کشور هیأت مدیره مشترکی متشکل از رئیس کل بیمه مرکزی ایران مدیر عامل شرکت سهامی بیمه ایران و نمایندگان وزارتخانه های مذکور در ماده 3 خواهد بود.

ماده 5 - مدیران عامل مؤسسات بیمه کشور از طرف هیأت مدیره مشترک مؤسسات بیمه انتخاب و به تصویب مجمع عمومی مشترک مؤسسات بیمه خواهد رسید و احکام انتصاب مدیران عامل از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی صادر خواهد شد.

ماده 6 - کلیه اختیارات مدیران عامل سابق مؤسسات بیمه تا تصویب مقررات جدید از طرف مجمع عمومی مشترک به مدیران عامل منتخب تفویض می شود.

ماده 7 - کلیه کارکنان مؤسسات بیمه کشور تا تصویب مقررات استخدامی مربوط، تابع مقررات استخدامی موجود خواهند بود لکن از لحاظ حداقل و حداکثر حقوق تابع مقررات مصوب دولت میباشند.

ماده 8 - کلیه شرکتهای پس انداز و وام مسکن مشمول قانون ملی شدن بانکها، از تاریخ تصویب قانون مذکور خواهند بود.